Shree Shiv Raksha Stotra/Kavach
॥ श्रीशिवरक्षास्तोत्रम् ॥

॥ श्री गणेशाय नमः ॥

अस्य श्रीशिवरक्षास्तोत्रमन्त्रस्य याज्ञवल्क्य ऋषिः ॥
श्री सदाशिवो देवता ॥ अनुष्टुप् छन्दः ॥
श्रीसदाशिवप्रीत्यर्थं शिवरक्षास्तोत्रजपे विनियोगः ॥

चरितं देवदेवस्य महादेवस्य पावनम् ।
अपारं परमोदारं चतुर्वर्गस्य साधनम् ॥ १॥

गौरीविनायकोपेतं पञ्चवक्त्रं त्रिनेत्रकम् ।
शिवं ध्यात्वा दशभुजं शिवरक्षां पठेन्नरः ॥ २॥

गङ्गाधरः शिरः पातु भालमर्धेन्दुशेखरः ।
नयने मदनध्वंसी कर्णौ सर्पविभूषणः ॥ ३॥

घ्राणं पातु पुरारातिः मुखं पातु जगत्पतिः ।
जिह्वां वागीश्वरः पातु कन्धरां शितिकन्धरः ॥ ४॥

श्रीकण्ठः पातु मे कण्ठं स्कन्धौ विश्वधुरन्धरः ।
भुजौ भूभारसंहर्ता करौ पातु पिनाकधृक् ॥ ५॥

हृदयं शंकरः पातु जठरं गिरिजापतिः ।
नाभिं मृत्युञ्जयः पातु कटी व्याघ्राजिनाम्बरः ॥ ६॥

सक्थिनी पातु दीनार्तशरणागतवत्सलः ।
उरू महेश्वरः पातु जानुनी जगदीश्वरः ॥ ७॥

जङ्घे पातु जगत्कर्ता गुल्फौ पातु गणाधिपः ।
चरणौ करुणासिन्धुः सर्वाङ्गानि सदाशिवः ॥ ८॥

एतां शिवबलोपेतां रक्षां यः सुकृती पठेत् ।
स भुक्त्वा सकलान्कामान् शिवसायुज्यमाप्नुयात् ॥ ९॥

ग्रहभूतपिशाचाद्यास्त्रैलोक्ये विचरन्ति ये ।
दूरादाशु पलायन्ते शिवनामाभिरक्षणात् ॥ १०॥

अभयङ्करनामेदं कवचं पार्वतीपतेः ।
भक्त्या बिभर्ति यः कण्ठे तस्य वश्यं जगत्त्रयम् ॥ ११॥

इमां नारायणः स्वप्ने शिवरक्षां यथादिशत् ।
प्रातरुत्थाय योगीन्द्रो याज्ञवल्क्यः तथाऽलिखत् ॥ १२॥

॥ इति श्रीयाज्ञवल्क्यप्रोक्तं शिवरक्षास्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥
॥ अथवा अभयङ्करकवचं सम्पूर्णम् ॥

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

मराठी अर्थ:

या शिवरक्षा स्तोत्र मंत्राचे ऋषी याज्ञवल्क्य आहेत, देवता श्रीसदाशिव आहेत, छंद अनुष्टुप आहे. श्रीसदाशिवांच्या प्रसन्नतेसाठी या स्तोत्राच्या जपात याचा विनियोग केला जातो.

श्लोक १
देवांचे देव महादेवांचे हे पवित्र चरित्र अत्यंत विशाल आणि परम उदार आहे, तसेच हे धर्म, अर्थ, काम आणि मोक्ष — या चार पुरुषार्थांच्या (चतुर्वर्गाच्या) प्राप्तीचे साधन आहे.

श्लोक २
गौरी (पार्वती) आणि विनायक (गणेश) यांच्यासह असलेल्या, पाच मुखे व तीन नेत्र असलेल्या, दहा भुजा असलेल्या भगवान शिवाचे ध्यान करून मनुष्याने हे शिवरक्षा स्तोत्र पठण करावे.

श्लोक ३
गंगेला धारण करणारे गंगाधर माझ्या मस्तकाचे रक्षण करोत, अर्धचंद्राला शिरोभूषण म्हणून धारण करणारे अर्धेन्दुशेखर माझ्या कपाळाचे रक्षण करोत, मदनाचा (कामदेवाचा) नाश करणारे मदनध्वंसी माझ्या दोन्ही डोळ्यांचे रक्षण करोत, आणि सर्पाला अलंकार म्हणून धारण करणारे सर्पविभूषण माझ्या दोन्ही कानांचे रक्षण करोत.

श्लोक ४
त्रिपुरासुराचे शत्रू पुरारी माझ्या नाकाचे रक्षण करोत, जगताचे स्वामी जगत्पती माझ्या मुखाचे रक्षण करोत, वाणीचे स्वामी वागीश्वर माझ्या जिभेचे रक्षण करोत, आणि निळा कंठ धारण करणारे शितिकंधर माझ्या मानेचे रक्षण करोत.

श्लोक ५
श्रीकंठ माझ्या गळ्याचे रक्षण करोत, संपूर्ण विश्वाचा भार वाहणारे विश्वधुरंधर माझ्या दोन्ही खांद्यांचे रक्षण करोत, पृथ्वीचा भार दूर करणारे भूभारसंहर्ता माझ्या दोन्ही भुजांचे रक्षण करोत, आणि पिनाक (धनुष्य) धारण करणारे पिनाकधृक माझ्या दोन्ही हातांचे रक्षण करोत.

श्लोक ६
शंकर माझ्या हृदयाचे रक्षण करोत, पार्वतीचे (गिरिजेचे) पती गिरिजापती माझ्या पोटाचे (जठराचे) रक्षण करोत, मृत्यूवर विजय मिळवणारे मृत्युंजय माझ्या नाभीचे रक्षण करोत, आणि व्याघ्रचर्म वस्त्र म्हणून धारण करणारे भगवान माझ्या कंबरेचे रक्षण करोत.

श्लोक ७
दीन-दुःखी आणि शरण आलेल्या भक्तांवर प्रेम करणारे भगवान माझ्या दोन्ही मांड्यांचे रक्षण करोत, महेश्वर माझ्या दोन्ही उरूंचे (मांडीच्या वरील भागाचे) रक्षण करोत, आणि जगताचे ईश्वर जगदीश्वर माझ्या दोन्ही गुडघ्यांचे रक्षण करोत.

श्लोक ८
जगताचे कर्ता जगत्कर्ता माझ्या दोन्ही पोटऱ्यांचे (जंघांचे) रक्षण करोत, गणांचे अधिपती गणाधिप माझ्या दोन्ही घोट्यांचे (गुल्फांचे) रक्षण करोत, करुणेचा सागर करुणासिंधू माझ्या दोन्ही पायांचे (चरणांचे) रक्षण करोत, आणि सदाशिव माझ्या संपूर्ण शरीराचे (सर्व अंगांचे) रक्षण करोत.

श्लोक ९ (फलश्रुति)
जो पुण्यवान (सुकृती) मनुष्य शिवाच्या शक्तीने युक्त अशा या रक्षा-स्तोत्राचे पठण करतो, तो सर्व इच्छित भोग उपभोगून शेवटी शिवाशी सायुज्य (एकरूपता) प्राप्त करतो.

श्लोक १०
तिन्ही लोकांत जे ग्रह, भूत, पिशाच इत्यादी संचार करतात, ते शिवाच्या नामाच्या या रक्षणामुळे दुरूनच त्वरित पळून जातात.

श्लोक ११
पार्वतीपती (शिव) यांचे हे "अभयंकर" नावाचे कवच जो भक्तिभावाने आपल्या गळ्यात धारण करतो, त्याच्या अधीन तिन्ही लोक होतात.

श्लोक १२
भगवान नारायणांनी स्वप्नात हे शिवरक्षा स्तोत्र जसे सांगितले, तसेच योग्यांमध्ये श्रेष्ठ याज्ञवल्क्य ऋषींनी सकाळी उठून ते लिहून घेतले.